(1993) Ποιήματα

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ


Αυτό εδώ το βιβλίο είναι η δεύτερη έκδοση της Μανούσειας Δημόσιας Βιβλιοθήκης Σιάτιστας. Πάντα οι ευτυχείς συγκυρίες δημιουργούν καλά αποτελέσματα. Ένα τέτοιο αποτέλεσμα είναι και η έκδοση αυτού με ποιήματα του Γιώργη Κ. Στεργίου. 

Ο Σιατιστινός ποιητής, γόνος από μητέρα της οικογένειας Μανούση, βαθιά σπουδαγμένος στην επιστήμη και στη ζωή μάζεψε τα βιώματα του με τη δύναμη της πρώτης του κλίσης, της λογοτεχνικής, και τα σμίλεψε σε στίχους λυρικούς και επικούς δυνατούς. 

Η Σιάτιστα πρώτα και ό, τι έζησε μαζί της και μακριά της μετά, γίναν τέσσερις συλλογές με θεματικές ενότητες. Τις αφιέρωσε στη Δημόσια Βιβλιοθήκη κι εμείς τις εκδίδουμε στη μνήμη του Θεόδωρου Μανούση, του πρώτου καθηγητή της Ιστορίας στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο, του γενναίου και πολυμαθή Φιλικού, του πρωτοπόρου θεράποντα της Δικαιοσύνης ως Αρεοπαγίτη αλλά και των κοινωνικών επιστημών στα πρώτα χρόνια της ίδρυσης του Νεοελληνικού Κράτους. 

Ο ποιητής μας υπηρέτησε με λαμπρή καριέρα την επιστήμη της Χημείας στην Τασκένδη. Ερευνητής στο Ινστιτούτο της Ακαδημίας Επιστημών με διδακτορικό - ήταν αφηγητής στο Πανεπιστήμιο της χώρας που τον φιλοξένησε από το 1949 ως το 1967. 

Δημοσιεύτηκαν δεκάδες άρθρα και μελέτες του σε ευρωπαϊκά και αμερικάνικα επιστημονικά περιοδικά. Κατέκτησε πολλά διπλώματα ευρεσιτεχνίας και στην Ελλάδα μετέφρασε πολλά έργα σπουδαιότερο των οποίων είναι το "Αλέξανδρος ο Μακεδών και η Ανατολή" των Γκαφούροβ - Τσιμπουκίδη που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παπαδήμα. Έχει εκδώσει ακόμη, το 1988, και τον πρώτο τόμο του ιστορικού του διηγήματος "Σακατεμένες προσδοκίες" που αναφέρεται στους αγώνες του λαού μας για τα ιδανικά της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της δημοκρατίας στη κατοχή και μετά.

Ελπίζουμε αυτή η έκδοση να γίνει έναυσμα και για τους άλλους συμπατριώτες μας να ασχοληθούν με τον ποιητικό λόγο και γενικότερα με τη συγγραφή.

Η έκδοση γίνεται με τη συμπλήρωση σαράντα χρόνων από την ίδρυση της Βιβλιοθήκης.

Σιάτιστα, Δεκέμβρης 1993
Ο Διευθυντής της Δημοσίας Βιβλιοθήκης
Παναγιώτης Νικ. Μάνιος

 ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Ασίγαστος καημός και νοσταλγία βαθιά ενός ξενιτεμένου Οδυσσέα, που για χρόνια πολλά οι άγριες φουρτούνες της ζωής τού στέρησαν ότι αγιότερο έχει κάθε άνθρωπος, την Πατρίδα, αναβλύζουν μέσα από τους στίχους της ποιητικής συλλογής "Σιάτιστα" του Γιώργη Στεργίου. 

Είτε έζησε στην Ελλάδα (Αθήνα) για χρόνια από το 1967 και μετά, είτε κύρια στη Σοβιετική Ένωση (Γασκένδη) μετά τον εμφύλιο, ένιωθε το ίδιο ξενιτεμένος και έκλεινε μέσα του την Ελλάδα και τη Σιάτιστα σαν όνειρο ουτοπικό, μα και πεισματικό, και τις αναπολούσε γεμάτος παιδική αθωότητα. 

Λυρικός, γεμάτος έρωτα για τη φύση και τη ζωή, δίχως ν' αφήνει στιγμή απ’ τη ματιά του την ποιητική τα πανανθρώπινα αιτήματα της Ειρήνης, της Λευτεριάς και της Δικαιοσύνης, λαχταρά να ξαποστάσει τώρα πια στη γενέθλια και να χορτάσει την ομορφιά που αποπνέει το αγέρωχο μεγαλείο της. 

Γνήσιος νοσταλγός της "κραναής και γλαυκής Σιάτιστας !" 

Το ποιητικό έργο του Γιώργη Στεργίου χωρίζεται σε δυο βασικά ενότητες: Αυτήν πρώτα πρώτα μέσα από την οποία εκφράζεται έντονα το επικό στοιχείο  από τα ποιήματα που αναφέρονται στο Έπος της Αλβανίας, την Κατοχή και την Αντίσταση. 

Αυτό συνοδεύεται από τον ενθουσιασμό για τη Λευτεριά, την Ειρήνη και τελική επικράτηση του Δίκιου, το πάθος και την πίστη στα οράματα και τις προσδοκίες που φτέρωναν νου και καρδιά, αλλά και τους έντονους κοινωνικούς προβληματισμούς της γενιάς του και όλων όσοι αγωνίστηκαν για να σώσουν τοτε την Πατρίδα αναλαβαίνοντας να σηκώσουν το ασήκωτο βάρος της ευθύνης με χαρά στους ώμους τους. 

Ειρωνεύεται και μαστιγώνει συνάμα η ποίησή του, όταν αναφέρεται στις πικρές εμπειρίες της Κατοχής και στη μετέπειτα αχαριστία της Πατρίδας που τους πότισε χίλια φαρμάκια - αυτούς τους απροσκύνητους, τους ανυπόταχτους, τους ασυμβίβαστους ! - με εξορίες, βασανιστήρια, φυλακίσεις, εξουθένωση, όταν για τους ραγιάδες και τους προσκυνημένους επιδαψίλευε και επιδαψιλεύει τις υψηλότερες τιμές και απολαβές.

Και τότε το παράπονο κι η πίκρα όλης της γενιάς του, που για λογαριασμό της αναλαβαίνει να το εκφράσει, γίνεται ακόμα μεγαλύτερο, απύθμενα τραγικό. Πόνος βαθύς αναβλύζει από τους στίχους του και για τη χυδαιότητα της χούντας, αλλά και για το βούλιαγμά μας και το τέλμα στο παρόν, την παράδοση “άνευ όρων” στα ξένα συμφέροντα, τους νέους και ύπουλους καταχτητές που εμφανίζονται με τον μανδύα του “συμμάχου” και του “εταίρου”.
Έχει λοιπόν η πρώτη ενότητα έντονο πολιτικό και κοινωνικό χαρακτήρα και έντονο το στοιχείο του προβληματισμού και της κρητικής για όσα συνέβησαν και συμβαίνουν στον ελληνικό χώρο.

Στη δεύτερη ενότητα προβάλλει το λυρικό στοιχείο και υποβάλλονται κυρίαρχα συναισθήματα, όπως το βαθύ μυστήριο της αγάπης, η πληγωμένη αξιοπρέπεια που δεν καταδέχεται ελεημοσύνες, ταπεινώσεις και άλλα ευτελή συναισθήματα, και η μοναξιά η αβάσταχτη που αγγίζει τα της απόγνωσης.

Οι τόνοι είναι χαμηλοί, τα συναισθήματα δεν είναι κραυγαλέα, υποβάλλοντα. Και οι εμπειρίες πληγώνουν βαθιά το δεκτικό κι ευαίσθητο αναγνώστη.

5°C

Σιάτιστα

Light Rain

Humidity: 87%

Wind: 25.75 km/h

  • 24 Mar 2016 9°C 3°C
  • 25 Mar 2016 8°C -2°C